Νίκος Tριανταφυλλίδης…έπρεπε να έχω σπουδάσει λογιστικά…

• 

Με αφορμή τον 10º χρόνο διεξαγωγής του Φεστιβάλ Cult Ελληνικού κινηματογράφου είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον Νίκο Tριανταφυλλίδη, πρωτεργάτη του φεστιβάλ αυτού,  σκηνοθέτη του κινηματογράφου, ιδρυτή της οπτικοακουστικής εταιρείας Astra, ιδιοκτήτη του συναυλιακού χώρου Gagarin205 , πλέον πρόεδρο της Ένωσης Σκηνοθετών Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου και μια από τις πιο αντισυμβατικές προσωπικότητες που γνώρισε ο ελληνικός κινηματογράφος! Πέρασε πολλά, ξεκίνησε απο την αρχή και είναι ακόμα εδώ! Να δούμε πόσο αντισυμβατικός νιώθει ο ίδιος και τι μας είπε για τη ζωή και το φεστιβάλ του:
-Αν μπορούσα να σας χαρακτηρίσω θα διάλεγα για σας κάποιες λέξεις όπως του σκοτείνου ροκ μάγκα πως θα περιγράφατε εσείς τον εαυτό σας?
Οι μάγκες είναι μία άλλη κατηγορία ανθρώπων δε με καταλογίζω σε αυτούς θα ήθελα να είμαι απο τους επιζήσαντες αλλά νομίζω ότι έχω απομακρυνθεί από την έννοια αυτή και όσον αφορά το ροκ όσο και να το αγαπώ νομίζω ότι το πρόδωσα πια, όλοι πλέον δηλώνουν ροκ εγώ ως μεσήλικας προτίμω να θυμάμαι ότι έζησα και γαλουχηθήκα με αυτό!
-Έχετε δηλώσει ότι ζήσατε χάρη στο rock en roll αλλά κοντέψατε να πεθάνετε για αυτό…
Ναι αλλά δεν έκανα τη χάρη σε κανένα είμαι ακόμη εδώ..
-Τι σας βοήθησε να περάσετε τα σκαμπανεβάσματα στη ζωή σας;
Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά κάποιοι λίγοι δικοί μου άνθρωποι και μόνο, και σίγουρα βοήθησε και η αγάπη μου για το κινηματογράφο και τη μουσική.
-Σε μια ανασκόπηση λοιπόν έχοντας περάσει από όλες τις φάσεις εξέλιξης, ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος και ποια η μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Ως μεγαλύτερη επιτυχία δε θα κατονομάσω ένα έργο ή μια δραστηριότητα. Επιτυχία για μένα είναι ότι έχω επιβιώσει σε αυτό το χώρο, ότι είμαι ακόμα εδώ και ότι μπορώ να επιστρέψω πίσω από την κάμερα. Εάν μιλήσουμε για λάθη έχω σίγουρα κάνει πολλά , εδώ που καταληγώ είναι ότι πράγματι έπρεπε να έχω σπουδάσει λογιστικά . Τα πηγαίνω πλέον αρκετά καλά με τους αριθμούς μακάρι να τα πήγαινα και στο παρελθόν.
-Μέσα σίγουρα στις επιτυχίες μπορούμε να καταλογίσουμε και το Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου που είναι πλέόν στο 10º χρόνο του, τι διαφορές παρατηρείτe από τον πρώτο χρόνο ίδρυσης του;
Σίγουρα υπάρχουν πολλές διαφορές από τότε και πρώτα από όλα στο εξωτερικό περιβάλλον. Η κοινωνιά έχει αλλάξει έντονα,όταν ξεκινήσαμε ήταν μια ενοχλητική αλογόμυγα στη μύτη πολλών..σήμερα ακόμα ερεθίζει και εκνευρίζει μερικούς αλλά για να συνεχίζεται για 10 χρόνια μάλλον κάτι καλό έχουμε κάνει!
-Θεωρείτε ότι ο κόσμος που παρακολουθεί cult κινηματογράφο έχει κάποιο συγκεκριμένο προφίλ;
Όχι δεν ανήκουν σε μια μόνο κατηγορία ανθρώπων αυτό είναι σίγουρο , στο φεστιβάλ θα συναντήσεις από ακραίους σινεφίλ χωρίς προκαταλήψεις, ανθρώπους που νοσταλγούν τα παιδικά τους χρόνια και τα έχουν συνδιασμένα με τις ταινίες των εποχών εκείνων, πλακαδόρους-ανθρώπους που έρχονται να διασκεδάσουν και να σπάσουν πλάκα και διάφορους συντελεστές ταινίων. Εάν μπορέσουμε να αναφερθούμε σε ένα κοινό χαρακτηριστικό είναι η άνευ όρων αγάπη μας για τις ταινίες, ίσως και για τις κακές ταινίες.
-Στα τόσα χρόνια τι ανταπόκριση λάβατε από τον κόσμο, και δε μιλάω πάντα από την προσέλευση αλλά από τις γενικότερες εντυπώσεις που εισπράξατε?
Έχω πάρει ευτυχώς πολλή αγάπη και εγώ και πιο πολύ οι ταινίες , ο κόσμος έχει πολλή θερμή ανταπόκριση για αυτό άλλωστε μπόρεσαν να ξαναβγούν στο φως οι ταινίες αυτές! Και πολλές κακές ταινίες έτσι..και αυτές έχουν αγαπηθεί εξίσου.
-Με τους συναδέλφους έχετε εξίσου καλή σχέση;
Ναι φυσικά ,τους αγαπώ όλους τους συναδέλφους μου.
-Είχατε ίδια ανταπόκριση και από τον τύπο;
Με τον τύπο θα μπορούσα να πω ότι έχω μια ιδιόμορφη σχέση, κάπως περίεργη. Εκείνοι ίσως αγάπης-μίσους , εγώ πιο αδιάφορη. Δεν είχα ποτέ πάθος με τον τύπο, με το ιερατείο των ΜΜΕ. Υπήρξα από τα σπάργανα του διαδικτύου ενεργός και πιστέυω έντονα στην δύναμη της πληροφορίας και πιο πολύ της αυτοδιαχειριζόμενης πληροφορίας έτσι δε χρειάστηκα πότε τη στήριξη ή μη των μέσων άλλωστε δεν ήταν και ιδιαίτερα θερμοί απέναντι μου.
-Απέναντι στο κινηματογραφικό σας έργο πως ήταν η στάση τους;
Πάλι μπορώ να πω όχι θερμή γενικά για τον τύπο ήμουν ένα εξωτικό ζώον δεν ήξερε που να με κατατάξει. Η ταινία Ράδιο Μόσχα έλαβε εύσημα αρκετά αργότερα οι κριτικές του πρώτου καιρού κάθε άλλο παρά καλές θα τις έλεγες.
-Η στάση αυτή θα μπορούσε να συσχετιστεί με τον πατέρα σας ίσως; Πέσατε μήπως στη παγίδα του γιου του διάσημου Χάρρυ Κλυν;
Στην αρχή σίγουρα συσχετίστηκα, αλλά ακολούθησα τόσο διαφορετική πορεία που νομίζα ξεφύγα εντελώς. Η επιλογή του Χάρρυ σε κόντρα ρόλο στο Ράδιο Μόσχα ήταν η αντίδραση μου σε όσα λέγονταν τότε και με δικαίωσε.
-Σας έχει γίνει κάποια πρόταση για να ασχοληθείτε με τον χώρο της τηλεόρασης;
Πέρα από την κρατική τηλεόραση που έχω συνεργαστεί όχι δεν μου έχει γίνει κάποια πρόταση, όχι πως θα το ήθελα ιδιαίτερα κιόλας, πέρα από την τηλεταινία μου το Παλτό και το ντοκιμαντέρ για τους Tuxedo Moon . Θα με ενδιάφερε μόνο κάποιο μυθοπλαστικό είδος σε ταινία η κάποιο διαφορετικό ντοκιμαντέρ αλλά σίγουρα δεν είναι στους άμεσους ή επιθυμητούς στόχους μου κάτι τέτοιο.
-Οπότε ως σταθερός λάτρης του κινηματογράφου πως βλέπετε τώρα τα πραγματά, ακολουθείτε τις νέες τάσεις ή είστε πιο παραδοσιακός;
Όχι καθόλου παραδοσιακός θα έλεγα, σίγουρα οι νεές τάσεις βοηθούν το εικαστικό αποτέλεσμα, νέα πλάνα, νέα οπτικά πεδία, νέοι φακοί, κάνουν την παραγωγή πιο εύκολη, πιο δύσκολη είναι απλά η χρηματοδότηση στις μέρες μας.
-Εσείς ετοιμάζετε τώρα κάτι νεό όμως;
Ναι,η ταινία μου «Αισθηματίες» θα βγει σύντομα στις αίθουσες των κινηματογράφων.
-Και συνεργάτες;
Συνεργάζομαι με τους ίδιους ανθρώπους πολλά χρόνια ο Ρένος Χαραλαμπίδης πρωταγωνιστεί, ο Γιάννης Κοτρώτσης διευθυντής φωτογραφίας, η Φανή Ζιώζια στο μοντάζ, ο Μπλείν Ρένινγκερ από τους Tuxedo Moon κ.α
-Έχετε δηλώσει ότι «Θα μπορούσα να είχα προασπίσει τις ταινίες μου από το κύκλωμα των αρουραίων του ελληνικού κινηματογραφικού συστήματος», έαν θέλατε να δώσετε μια συμβούλη σε κάποιον νέο σκηνοθέτη ποια θα ήταν αυτή?
Να μάθει καλά λογιστικά, να προσέχει πολύ τα νομικά θέματα και πάνω από ολά να κάνει αυτό που θέλει χωρίς να ακούει κανέναν.
-Ποια η δική σας γνώμη για τη νέα γενιά σκηνοθετών; Είναι εύκολο να επιβιώσουν;
Έγω σέβομαι απόλυτα οποιονδήποτε κάνει μια ταινία, ωστόσο η αυτοδιάθεση δεν έχει να κάνει πάντα με τα οικονομικά, πλέον δεν υπάρχουν πολλοί εκτελεστές παραγωγής και παραγωγοί γενικά και όπως προείπα η χρηματοδότηση είνα μεγάλο θέμα. Ώστοσο χαίρομαι γιατί βλέπω ότι ο ΝΕΚ (Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος) αποτάσσεται πλέον από τη μανία της σοβαροφάνειας που επικρατούσε.
-Είστε από εκείνους τους ανθρώπους που νοσταλγούν το μέλλον… τι λοιπόν προσδοκείτε για το δικό σας μέλλον και για το μέλλον του Φεστιβάλ?
Για μένα να είμαι αρτιμελής και να μπορώ να εργάζομαι δημιουργικά και για το φεστιβάλ να έχει πολύ μέλλον ακόμα που θέλω να πιστεύω ότι θα έχει.
-Να κλείσουμε και με κάτι αισιόδοξο. Όπως έχετε δηλώσει υπάρχει ομορφιά ακόμα και στο απόλυτο σκόταδι, στις μέρες μας που είναι από τις πιο σκοτεινές τι όμορφο βλέπετε;
Βλέπω νέες συλλογικότητες. Kαινούριες σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχουμε ξεφορτωθεί περιττά πράματα όπως είναι ο λαικισμός και το life style είναι στην τελευταία του πράξη όποτε σίγουρα κάτι καλό διαφαίνεται…
Potoula Spirtou.